Hayata Kast, Pek Kötü veya Onur Kırıcı Davranış Nedeniyle Boşanma
Türk Medeni Kanunu’nun 162. maddesine göre eşlerden biri; diğer eşin hayatına kasteder, ona pek kötü davranır veya ağır derecede onur kırıcı bir davranışta bulunursa mağdur eş boşanma davası açabilir.
Hayata kast, eşin yaşamına yönelik kasıtlı davranışları ifade eder. Pek kötü davranış; ağır fiziksel şiddet, sistematik eziyet veya insanlık dışı muamele gibi davranışları kapsayabilir. Onur kırıcı davranışın ise sıradan bir tartışmanın ötesine geçerek eşin kişilik değerlerini ağır biçimde zedelemesi gerekir.
Dava hakkı, olayın öğrenilmesinden itibaren altı ay ve her durumda olayın meydana gelmesinden itibaren beş yıl geçmekle düşer. Mağdur eşin olaydan sonra diğer eşi affetmesi durumunda bu özel boşanma sebebine dayanılması mümkün değildir.
Şiddet veya ağır hakaret oluşturan davranışlar aynı zamanda evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine de dayanak oluşturabilir.
İlgili içerikler:
